Isa lamang ako sa milyon-milyong sanggol na hindi pinalad na maisilang dahil sa kasakiman ng aming mga magulang. Nakababahala na ang pagdami ng bilang ng mga katulad ko. Ang panawagan ko sana ay pakinggan ng lahat, huwag naman sana ninyong ipagkait ang karapatan naming mabuhay sa mundo. Mahalin ninyo kami, kami ang karugtong ng inyong buhay. Ngayon nakaririnig na naman ako ng pag-iyak buhat sa isang sanggol. Maligaya ako sa iyong pagsilang, napakapalad  mo kasi kahit hindi mo pa nasisilayan ang liwanag ng mundo minahal ka na ng iyong mga magulang Matapos ang siyam na buwan sa sinapupunan ng iyong ina, heto ka ngayon naririnig ang iyong pag-iyak nagkaroon na rin ng kaganapan ang iyong pagiging tao. Kunsabagay, nasa loob  pa lamang tayo ng tiyan ng ating ina, may pintig na tayo. Mayroon ng nagsisilbing binhi ng buhay na nakalaan para sa atin. Ngunit hindi lahat ng binhi ay nabibigyan ng pagkakataon na mabuhay at lumago. Alam mo noong  nasa sinapupunan ako ng aking ina, marami akong pangarap para sa kanila. Sinasambit ko na kapag nailuwal na ako ng aking ina mamahalin ko sila nang higit pa sa buhay ko. Pero hindi pala mangyayari ang lahat ng iyon, ang pangarap na iyon ay naging isang masamang bangungot para sa akin.Naririnig ko ang  pag-iyak mo, Iyan kasi ang unang bukambibig  ng  bawat sanggol pagkatapos mailuwal buhat sa sinapupunan ng kanyang ina.  Sana tulad mo, naranasan ko rin kung paano umiyak.

  PLEASE WATCH THIS VIDEO …THEN DECIDE

Iba na talaga ang generation ngayon masyadong moderno  marahil ito ang epekto ng  makabagong siyensa sa buong mundo. Pansinin ninyo dati rati’y mga kagamitan lang ang high tech, ngayon pati ang paraan ng pakikipagsalamuha ng tao ay masyado ng social at  class. Usong-uso na ngayon ang internet para makakilala ng mga bagong friends. Kapag hindi ka sumunod sa trend ngayon para kang naliligaw at iisipin mo na ikaw ay nasa out of this world. Kung dati rati  masyado tayong konserbatibo sa pagkilatis sa katauhan ng mga taong nakasasalamuha natin, ngayon sa isang pikit lang at pagdilat mo ayos na as in super close friend na agad kayo kahit hindi mo pa nga nakikita ng personal ang taong iyon. Siguro napapangiti ka ngayon habang binabasa mo ito, nakaka relate ka ba?  Kung sa bagay, hindi lang bata o teenagers ang naadik ngayon sa pag cha- chat, mismong mga matatanda lalo na yung mga walang asawa na malapit ng malipasan ng panahon at ginagamit ang internet sa paghahanap ng mapapangasawa na foreigner para instant millionaire na sila( kasama ba ako dun? Hehehehe!!!) Sawa na kasi sila sa hirap at  para sa kanila ang makapangasawa ng dayuhan ang siyang mag- aangat sa kanilang pamumuhay. (talaga lang ha?)  Ano kayang hiwaga mayroon ang chat rum at halos lahat ay nagsasayang ng pera at panahon dito. Mabuti pa kaya silipin natin ang ibat ibang katauhan para malaman natin ang kanilang mga kuwento sa likod ng chat rum.

 EMO LASLAS -    Pamilyar ba ang name sa inyo? Alam kong kilala ninyo  itong si   Emo Laslas, alyas Lonely girl/boy, I’m alone, Emotera/ Emotero, Emo Dark side atbp. Dami niya kasing code name na ginagamit eh, anyway, itong si Emo Laslas agaw eksena ang taong ito sa chat rum, gamitin ba namang picture ang kamay na may laslas na pulso. Teka nga, props lang niya yata iyon para mapansin siya pero sa totoong buhay hindi naman niya magawa na maglaslas, kagat nga ng langgam iniiyakan niya maglaslas pa. Nakakaloka di ba ? Kung drama sa buhay ang pag-uusapan, walang tatalo dito kay Emo Laslas, kahit itapat pa ang kuwento niya kina Marian ar Dingdong, siguradong taob sila sa ratings. Ewan ko ba rito kay Emo, feeling niya yata siya lang ang tao  sa mundo at wala nang bibigat pa sa problema niya kaya walang ginawa sa chat rum kung hindi umiyak nang umiyak kahit hindi naman nakikita ang luha. Kausapin mo kung bakit sila nagkakaganun, wala silang bukambibig kundi magpapakamatay sila para matapos na ang lahat ( kailan kaya? ang tagal naman)  ang buhay nga naman parang life di ba mga kapuso at kapamilya?

 ASTIG-    also known as gangster, Tbs, Tst, blood, Tau Gauma etc.  Kung tapang lang ang pag- uusapan, anong panama ni  Robin Padilla kay Astig? Baka hipan lang niya siya Robin tutumba na, sa lakas ng hangin na taglay ni Astig,  nayayanig buong chat rum. Itong si Astig walang ginawa kundi  ipamukha at gawing kasangkapan ang fraternity o gang na kinabibilangan niya para matakot sa kanya ang ibang mga chatters. ( kaya nga astig eh )  sandali,hanggang saan ba ang tapang mo?  baka naman hanggang chat ka lang mahilig ka kasing maghamon ng away kahit alam mong walang papatol sa iyo kasi chat rum lang ito. Ikaw talaga Astig, tsk tsk tsk… ang tapang nilalagay sa lugar hindi sa chat rum. Kung talagang matapang ka, bakit hindi ka pumunta sa  Mindanao para doon mo ilabas ang tapang mo. Ang gobyerno ay nangangailangan ng mga matatapang na tulad mo para pulbusin na ang mga Abu Sayaf  baka ikaw lang ang hinihintay nila. Ayaw mo ba nun, makikilala ka at mailalagay ang pangalan mo sa mga pahayagan , sikat ka pa.

 FIX ME -     Si Fix Me ay isa ring personalidad sa chat rum. Minsan  mababasa mo sa name niya broken hearted, siya yung pumapasok sa chat rum para makalimot sa kabiguang nangyari sa kanya. Naghahanap siya ng mga bagong kaibigan at kung susuwertihin siya baka dun niya makita ang mag kukumpuni ng kanyang pusong sawi ( aray ko !!!)  si Fix Me ang kinaawaan sa chat rum  lagi kasing niloloko ng bf/gf niya, hayan kasi mabilis magtiwala anong napala? ( sama ko sinisi pa hehehe!!!)

 PAT  AWA-   Si    Pat Awa ang siyang entertainer sa chat rum, nagbibigay ng aliw sa mga taong nalulumbay. Kahit magmukhang baliw ( baka nga?) mapasaya lang ang iba. Itong si  Pat   Awa lagi yatang naka high kung anu- anong kinukwento kahit hindi nakatatawa. Pinagtitiisan na lang  na makinig sa kanya dahil sa nakakaawa naman  baka mapagkamalang nasisiraan na ng bait. Kahit lumang  jokes na nabaon na ng panahon at matagal nang  nailibing pinipilit pa rin niyang  buhayin. Pero in fairness ha ok nga  siya huwag lang masosobrahan kasi nagiging oa na ang dating niya sa iba. Minsan ginagamit niya ang pagpapatawa para mabighani ang mga chika babes / chik boi  sa kanya, mabighani naman ba o baka magulat at matawa sa pagmumukha mo Pat Awa  kapag nakita ka ng personal?

  ADAN AT EVA -    Bago kayo mag – isip ng kung anu-ano, hindi sila ang  mga karakter sa bibliya ah, si Eva at Adan na tinutukoy ko ang mga lovers sa chat rum.Nagkakilala sa chat at ang madalas na pag -uusap ang naging daan para masolo nila ang chat rum na tinatawag nilang paraiso. Wala silang pakialam sa iba, para sa kanila ang chat rum ay umiikot lamang sa kanilang dalawa na ang tanging saksi  sa kanilang pag iibigan ay ang araw at buwan ( kailan ba nagkaroon nga araw at buwan sa chat rum?) wala silang bukambibig kundi mahal ko, honey, bhe ko, sweetheart, hayaan na nga lang natin sila hanggang chat lang naman ang mga yan, pero sa totoo naglolokohan lang ang mga iyan dahil sa totoong buhay may mga bf/gf na mga iyan. Eva at Adan ipagpatuloy lang ninyo yang ginagawa ninyo huwag lang kayo pahuhuli kundi  yari kayo.(hahahaha!!!)  

 DES PERADA -    Grabe naman ang isang ito, dahil lahat gagawin makahabol lamang sa huling biyahe.Paano naman kasi lahat ng  mga kaibigan niya nakapag asawa na at siya ay nilulumot na ng panahon. Kaya nga kapit na sa patalim ang taong ito, laging laman ng  internet baka sa pagkakataong ito makabingwit na siya. Naiingit siya sa isa niyang kaibigan dahil daig pa ang nanalo sa lotto,  bukod kasi sa nakapag asawa na at take note ah hindi basta- basta, mayaman  na stateside pa ( amoy snow ba o amoy lupa na rin?) Kaya nga itong si Des Perada laging laman ng internet café, siya na ang opening siya pa rin ang closing. Grabe ha di ko na ma take ito…

  FIL CO -    Siya si Feel este Fil pala,kilala sa maraming bansag tulad ng cute, lovely, pogi, sweety pie, gwaping, japorms at kung anu-ano pa. Maraming Fil Co sa chat rum. Feeling kasi nila sila lang pinakamaganda at pinaka gwapo sa chat dahil simula nung bata pa sila iyon ang sinasabi ng nanay at tatay nila, oppss… huwag nang humirit pa sabi ng magulang nila iyon. Anyway, feeling star sila sa rum kaya maraming naiinis sa kanila lalo na yung mga walang mukha ( ngek tao  ba yun?) Dahil sa angkin nilang taglay  kaya mabentang mabenta sila sa chat rum, feeling nila sila sina Mariane Rivera at Richard Gutierrez na hinahabol –habol. Hanep artistahin na. Totoo ba naman ang mga picture na gamit ninyo? Baka naman ninakaw ninyo lang yan. Kunsabagay lahat nga nagagaya na rin picture pa kaya. Ikaw  FIL CO ka rin ba?

O ano mga ka expats at kaibigan naka relate ba kayo sa kanila? Kunsabagay habang ginagawa ko rin ito, natatawa rin ako sa sarili ko, kasi katulad ninyo mahilig din ako mag chat, kaya pati tuloy ako nag-iisip na rin baka katulad ako ng isa sa kanila.  Noong una ang akala ko ang pag cha- chat ay pampalipas oras lamang ngunit sa bawat sandali pala na pag stay sa chat rum hindi natin namamalayan na  marami na palang nangyayari. Bawat isa na nakasasalamuha natin sa chat ay may mga katauhang pinapakita at sa likod ng pagkatao na iyon nakatago ang mga kuwento ng kani- kanilang  sariling buhay.

Hindi namin ninais na mabuhay. Hindi namin hinangad na mapabilang dito sa daigdig. Nagising na lamang kami isang araw  na  kabahagi na ng mundong pareho nating  ginagalawan. Wala kaming karapatan na mamili kung saan at anong uri ng pamilya ang gusto naming mapuntahan. Para sa amin isang malaking kaganapan ang mabigyan ng pagkakataon na maisilang, mabigyan ng pangalan at maging isang ganap na tao tulad ninyo. 

  Sa mundong ginagalawan, kami ang tunay na nagiging biktima nang pang aabuso ng nakararami. Kami ang madalas na nasasaktan at naaapektuhan sa mga kaganapang  kailanman ay hindi namin hinangad na maranasan dahil sa aming kawalan ng kamalayan. Wala kaming kaalam- alam sa mga kaguluhang nangyayari sa ating kapaligiran ngunit bakit kami ang dapat na magbayad at pumasan sa mga kasalanang hndi naman kami ang gumawa. Masyadong malalim na ang sugat na idinulot nito sa aming pagkatao. Manhid na ang aming mga katawan  sa napakaraming  hagupit ng karahasan na patuloy na dumadampi sa aming mga kaisipan. Ngunit patuloy kayong nagbubulag-bulagan at nagbibingi-bingihan sa tunay na kalagayan ng mga munting nilalang ng daigdig. 

 Subukan ninyong idilat ang inyong mga mata. Hindi man kaaya-aya sa inyong paningin na makita kaming  umaakyat sa mga pamapasaherong sasakyan para mamalimos,  magbenta ng mga basahan, sampagita , diyaryo , at makipag patintero sa mga dumaraang sasakyan na maaaring magdulot sa amin ng kapahamakan at maging mitsa  ng aming buhay.  Ngunit kailangan naming gawin ito dahil tulad ninyo, kami rin ay nangangailangan ng pagkain para mabuhay. Tinitiis namin ang mabahong amoy ng mga basura para makahanap nang mapakikinabangan at mapagkakakitaan kahit alam namin na ito ay lubhang mapanganib sa aming kalusugan.Mas nanaisin pa naming magbabad sa nakasusukang mala bundok na basura kaysa sa mamatay na dilat ang aming mga mata sanhi ng kagutuman at kahirapan. Takot ang aming nararamdaman at minsan sakit sa katawan ang aming nararanasan sa mga taong ginagawa kaming kasangkapan para  sila’y kumita. Sa bawat hampas ng sinturon, sa bawat malalakas na suntok na dumadapo sa aming katawan, ano ba ang laban ng mga munting paslit sa mga malalakas na nilalang na tulad ninyo. Hindi namin pinangarap na maranasan ang lahat ng ito, subalit huwag ninyong ikaila na kayo ang dahilan kung bakit kami ay nasasadlak sa ganitong uri ng pamumuhay.Kami ang tunay na biktima ng lahat ng karahasan na itinanim ninyo sa daigdig.

 Kami man ay maituturing na mga munting nilalang sa daigdig,  mahina sa paningin ng nakararami ngunit hindi batayan ito upang kami ay pagkaitan ng karapatan na naayon para sa amin.Hindi dapat abusuhin bagkus dapat ay bigyan ng kalayaang makapamuhay nang wasto at iparamdam na kami rin ay kabahagi at kabilang sa iisang mundong ating kinabibilangan. Musmos man kami ngunit sa pinagsama sama naming tinig kaya naming panibaguhin ang mundo kung matututo lamang ang bawat isa na makinig sa aming mga hinanaing. Kailan kaya muling ngingiti at maririnig ang masasayang awit ng mga bata sa isang mundong pinapangarap ng lahat?Kailan mababanaag ang tunay na pantay- pantay na karapatan lalot higit sa mga musmos na nilalang? Kung matututo lamang kayong makinig sa amin, kung mabibigyan lamang ng pansin ang aming hinanaing… sa aming mga musmos na tinig magkakaroon ng kaganapan ang lahat.              

Nakagawian ko  na kapag matapos ang 12 oras na pagtatrabaho sa kumpanyang pinapasukan ko, pagkauwi sa bahay  nanonood ako ng balita para naman ma update ako sa mga kaganapan sa pinas.Nanlumo ako ng mapanood ang ginawa ng Cebu Pacific Air sa kaso ng dalawang ina na may anak na down syndrome.

Habang pinapanood ko ang pangyayaring iyon hindi ko maisip ang bigat na  damdamin na dinadala ng  mga ina ng mga bata matapos hindi silang payagan makasakay sa eroplano kasama ang kani-kanilang mga anak. Hindi man ako isang magulang ngunit ramdam na ramdam ko ang sakit ng kalooban  dulot ng diskriminasyon at di patas na pagtingin ng mga  nagpapanggap na matino ngunit mas masahol pa sa hayop kung umasta. Nakikiisa ako kasama ng libu-libong pilipino sa di makatarungang pagtingin na binigay ng mga kawani ng Cebu Pacific sa pamilya Alcantara. Hindi dapat palampasin ang ganitong pangyayari at dapat panagutin ang walang utak na gumawa ng ganitong sistema sa pamunuan ng Cebu Pacific Air. Sa iba’t ibang bansa kung saan maraming manggagawang pilipino ang naghahanap-buhay, di maiwasan ng mga expats na tulad ko n makaranas ng din ng diskriminasyon sa bansang kanilang pinaglilingkuran. Ngunit higit na masaklap kung sa sarili nating bayan at kapwa pilipino pa ang siyang nagparanas ng hindi makatarungang pagtingin sa kapwa nila pilipino.Kung sinuman ang gumawa n ganitong patakaran sa Cebu Pacific marahil ang siyang  wala sa kanyang katinuan at kailangang magpagamot upang di na makahawa pa.

Napapanahon na upang pagtibayin ng ating pamahalaan ang mga batas na kumikilala sa karapatan ng mga bata na may taglay na ganitong kapansanan. Ang mga batang ito ay may karapatan din, di dapat pandirihan at gawing katatawanan sa paningin ng nakararami.

   Mahaba-haba na rin ang aking tinahak, paminsan -minsan nararanasan ko rin ang mapagod dahi marahil hindi ko alam kung ano pa ang naghihintay sa akin sa mga darating na panahon. Hindi ko alam kung may natitira pang lakas sa akin upang ipagpatuloy ang aking paglalakbay. Umupo muna ako saglit at biglang nanumbalik sa aking ala-ala ang  mga bakas ng kahapon, dali-dali akong kumuha ng papel at bolpen at sinulat  ang aking saloobin kung kayat nabuo itong sanaysay na ito.

Napapagod ka na ba at bigla kang tumigil sa iyong tinatahak?  basang basa na ng pawis ang iyong katawan sanhi marahil ng mahaba-habang paglalakbay.Natigilan ka. Naramdaman mo ang panginginig ng iyong kalamnan dulot ng takot, hinagpis at pag aalinlangan. Susuko ka na ba? kakayanin mo pa bang ipagpatuloy ang nasimulan mong pakikibaka.                    

                     Naramdaman mo ang takot. Gusto mong umiyak ngunit said na said na ang mga luha sa iyong mga mata.Pinipilit mong sumigaw at ibuhos ang lahat ng iyong mga hinanaing ngunit paos na ang tinig mo sa sanhi ng maraming tanong na hanggang ngayon ay hinahanapan ng kasagutan.Naguguluhan ka. Bigla kang napaupo sa isang tabi animo’y isang batang paslit na iniwan ng kanyang ina. Madilim ang paligid na nababalot ng katahimikan. Ngunit naririnig mo pa rin ang mga bulong na dumadagundong sa iyong pandinig. Nabibingi ka na. Gusto mo ng matigil ang walang katapusang awit ng pagdadalamhati.

                Sa dibdib nandoon ang kaba. Nanghihina ka na.  Nakatawag-pansin ang iyong mga paa na puno ng sugat dulot marahil ng mahabang paglalakbay. Naramdaman mo ang hapdi. Sa kabila nito’y pinilit mong tumayo.  Naisipan mong Lumingon sa di malamang kadahilanan. Malayo- layo na rin pala ang iyong  nalakbay.Bigla kang natigilan. Sa isang iglap na paglingon, bumalik sa iyong diwa ang nakaraan. Mga karanasan na naging bahagi ng iyong kahapon ngunit  nagsisilbing buhay sa iyong alaala.

                       Lumingon kang muli. Sa pagkakataong ito sumilay ang ngiti sa iyong labi. Naisip mo di ka pala nag iisa sa iyong paglalakbay.Ang mga karanasang dulot ng kahapon ang siya palang anino mo sa paglalakbay.Naging Kasama mo at nagsilbing gabay upang maipagpatuloy ang hamon ng buhay. Mga karanasang nagpatibay sa iyong pagkatao.Ang mga sugat sa iyong paa ay hindi pala dulot ng kahinaan. Ito pala ay simbolo ng katatagan sa pakikibaka. Sa isang sulyap na paglingon sa nakaraan, Iyon pala ang magiging lakas mo para magpatuloy pa sa iyong tinatahak. Unti unti kang humakbang  tanda ng panibagong simula ng pakikibaka. Maglalakbay kang muli hanggat hindi natatapos ang lahat. Sa bawat hakbang katumbas nito ay pag-asa. Sa sandaling nakaramdam ka muli ng pagod. Hihinto ka at LILINGON MULI….

Iba talaga ang mga pinoy kung maghanda at magdiwang ng bagong taon. Napakagarbo, makulay at punong-puno ng gimik. Naaalala ko tuloy ang lugar na aking kinalakihan sa Tundo talagang di pahuhuli ang mga tao rito kung paghahanda sa pagsapit ng bagong taon ang pag – uusapan. Napakasaya, maingay at lalong nagpatingkad sa okasyong ito ang mga kabataan na naka costume ng mga super heroes or kung anu- anong abubot ang makikita mo na nakapalupot sa kanilang katawan. Sumasayaw at naghihiyawan ultimoy’nakikipagpaligsahan sa lakas ng mga paputok na naririnig sa paligid. Ang lahat ng ito ay iilan lamang sa mga napakaraming gimik na ginagawa upang salubungin ang pagpapalit ng taon. At syempre bukod sa malalakas na paputok na naririnig at masasarap na pagkain na nakahain sa mesa, hindi mawawala ang napakaraming pamahiin ng mga pinoy kapag sumasapit ang bagong taon. Mga pamahiin na minana pa sa ating mga ninuno. Marami ring mga nagsusulputang mga manghuhula upang ibigay ang kanilang mga predictions sa taong darating. Kabaligtaran naman dito sa bansang Kuwait. Ni hindi mo nga mapapansin na bagong taon na pala dahil isa lamang itong ordinaryong araw.Walang ingay, walang rebentador, baby dynamite at kahit torotot wala . Subukan mo na magpaputok dito kung hindi ka damputin ng mga pulis dito at kung mamalasin ka pa baka ma deport ka pa pabalik sa pinas.  Meron lamang  fireworks na makikita  sa ilang lugar rito sa Kuwait  bilang pagsalubong sa bagong taon ngunit hindi kasing  saya compare sa atin sa pinas.Karamihan dito may pasok unlike sa pinas holiday ang new year. Di kasi pinagtutuunan ng pansin ng mga arabo ang pagdiriwang na ito. Ang mga expats na pinoy dito hindi puwedeng hindi salubungin ang bagong taon kahit sa isang payak na pagdiriwang lamang. Kahit di kasing kulay at saya tulad sa pinas sapat na ito upang mairaos lamang ang tradisyon na kinagisnan na ng bawat Pilipino. Sa konting salu-salo kasama ng mga kamag-anak at kaibigan kahit paano nagiging masaya rin ang pagsapit ng bagong taon. Mapa expats man or hindi iisa pa rin ang hinahangad ng bawat Pilipino sa taong 2010, maging masagana at matiwasay ang ating pamumuhay. Happy new year to all!!!